TRÖK VAN VAKANTIE

Hè hè, trök van vakantie…! Mien vrouw en ich hebbe 3 waeke in sjoeën oorde vertoefdj. Boetegewoeën! Völ gezeên, good gaete en gedroonke en ’t lekkerste waer desse dich kinst bedinke.

Mer noê zeen wae trök en wae sleipe de koffers binne. De stapel was veur ’t wasmesjien weurtj almer groeëter. Gebroêkdje en òngebroêkdje kleijer ligge doorein. Mer ZU riskeertj niks en meintj det de hieële reutemeteut gewasse mòt en nao 10 minute zoemtj de Zanussi kontênt veur de ieërste rit.

Oppe keuketaofel liktj de post van drie waeke. Netjes in staepelkes nieërgelagdj door de buurman dae tiedes oos aafwezigheid oûch heet gezörgdj veur de lampe, de vèsse en de bleumkes.

Hieëregod, wat eine berg pepere!! De reclamefolders waere ònmiddellik bie ’t aod pepeêr gedeponeerdj, òngelaeze. Dan de mieër serieuze post. Snel effe de enveloppe scanne. Gelökkig, niks biê van justitie, gein blauw enveloppe. Oûch gein doeëdsbreve of geboortekaertjes. Dus de ieërste daag gein verplichtinge. Dan de gezètte. Die van 2 en 3 waeke geleje lèk ich innegang inne pepeerdoeës. Toch waal mèt ein bitje spiêt òmdet dao nog òningevöldje sudoku’s in staon. De gezètte vanne aafgeloupe waek blajer ich snel effe door òm toch ein bitje oppe huuëgdje te zeen van watter zich allemaol inne waereldj heet aafgespeuldj toen wae d’r neet wore. Mer aod noets, det geuftj ein vreemdj geveûl. Net asof se de waterige pudding van ieëgister mòst opaete woeë inmiddels ’t vêl op is gekome.

As lèste laes ich de aafsjrifte vanne bank. Zoeëwie gewuuënlik is de categorie aafsjriêvinge völ groeëter dan de biê-sjriêvinge.  Mer ‘t vèltj eigelik nog mèt. De echte klap keumtj later waal as de oetgave die mèt de creditcard betaaldj zeên waere aafgehaoje, zoeëwie de tankbeurte en de tol oppe autoweeg.

Dan de aêt.  De keulkast is al veur de vakantie leeggehaaldj; dao is niks mieër te hale. Inne diepvries liktj ein half mik en ein pekske spinazie. Vèltj weinig met te combinere. En boete det, ZU en ich hebbe echt gein zin òm ane kookpot gaon te staôn.  Wae kieke deindanger ins aan en wae hove niks te zègge. Det weurtj Chinees.  Ich pak de tillefoon en bel. Mer dao weurtj neet opgepaktj. ‘Die zeen nateurlik geslote op maondjig’, zeet ZU. Dus hebbe wae os mer ein paar eikes inne pan gehoudj die nét neet euver de datum wore.

Gelökkig, mörge is alles weer normaal.

LeiS