1894 het Wapen van Stramproy

Het wapen stelt een combinatie voor van een kasteel voor Thorn, waartoe Stramproy behoorde en de patroonheilige St. Willibrordus.

In een brief van 21 februari 1894 vroeg het gemeentebestuur het volgende wapen aan: (bron)
“Gedeeld:
I in goud een adelaar van sabel, gebekt en geklauwd van zilver, getongd van keel,
II van zilver, beladen met de H. Willibrordus, houdende in de linkerhand een gouden kruisstaf en in de rechter een kerkje”.
De Hoge Raad van Adel had nogal wat bezwaren tegen het ontwerp. Allereerst de opname van de H. Willibrordus.  Aangezien inmiddels ook andere Limburgse gemeenten een wapen met een heilige verleend hadden gekregen kon dit niet meer geweigerd worden.

Een groter probleem vormde de adelaar als symbool voor Thorn.  In de brief sprak de gemeente over de ‘abdij en rijksheerlijkheid’ Thorn. De abdij voerde een kasteel, de heerlijkheid een adelaar. Aangezien Stramproy geen deel had uitgemaakt van de heerlijkheid, maar een bezit was van de abdij, vond de Hoge Raad van Adel het gepaster het kasteel op te nemen in plaats van de adelaar. Bovendien werd voorgesteld de plaats van de heilige en het symbool van Thorn om te draaien. Dit geheel werd aan de gemeente geschreven op 28 april 1894, waarna de gemeente het verzoek overnam en het huidige wapen is verleend.

Echter, het verhaal gaat dat het kasteel mogelijk is afgeleid van het wapen van Thorn in Polen, niet van het Limburgse Thorn, dat ook een geheel ander wapen voert. De ontwerper zou destijds in wapenboeken op het wapen van de, toen in Pruisen gelegen, stad Thorn gestuit en zou dat aangezien hebben voor het Limburgse stadje.  Maar ook H. Welters beschrijft in 1875 het wapen van Thorn in het boek: Limburgsche legenden, sagen, sprookjes, en volksverhalen:
” Het kapittel had tot wapen: op een veld van goud het beeld van den H. Michaël, houdende in de linkerhand ‘s keizers wapen, met het opschrift: ‘Sigillum Scabinorum alti judicii Thorensis’.
Het wapen van het land van Thorn bestond uit een schild van keel, beladen met een kasteel met 3 torens van lazuur; elke toren heeft een gouden weerhaan.”
Kortom, op de kleur van de torens na: lazuur vs. zilver, nagenoeg gelijk aan het voorstel voor Stramproy.
Als er al een vergissing gemaakt is stamt deze al van decennia voordat Stramproy een wapen kreeg toegewezen.

Het besluit van 29 Juni 1894 werd op 11 juli 1894 aan de gemeente in de vorm van een oorkonde medegedeeld. Klik op de afbeelding voor een vergroting. Scroll daarna om in te zoomen.

Reproductie oorspronkelijke oorkonde als voorzijde uitnodiging buitengewone openbare raadsvergadering van 30 december 1997 bij gelegenheid van het afscheid van B&W van Stramproy bij het samengaan met de gemeente Weert.

 

Wapen van Stramproy ingeschreven in Register Hoge Raad van Adel onder nummer 32

 

Teruggeplaatst gemeentewapen op voormalig gemeentehuis Stramproy op Koningsdag 2017 als afsluiting van een grondige restauratie van het gebouw.

 

Het wapen van stichting Dorpsraad Stramproy is hiervan afgeleid:

Het wapen is een gespiegelde versie van het oude wapen van de gemeente Stramproy.

De positie van St. Willibrordus komt daarmee overeen met het oorspronkelijke voorstel uit 1894.