Eerste vrouwelijke wethouder van Stramproy met veel inzet voor vrouwenemancipatie, educatie voor vrouwen, culturele vorming en zorg voor de medemens. Ze was bijzonder daadkrachtig, integer, wijs, meelevend, diplomatiek en tolerant.
Moeder voor eigen kinderen en kinderen die een thuis nodig hadden.
Mia Höppener-Rikken heeft als alleenstaande moeder voor een aantal opgroeiende kinderen gezorgd naast haar eigen kinderen (Angéle en Frank) en pleegkind (Irene).
Dat blijkt onder andere uit onderstaand interview met Walter Kaizer op 19 april 2026.
1957-1971 Eerste voorzitter van de Katholieke Arbeiders Vrouwenbeweging
Zie voor verdere informatie over de K.A.V. het paneel vrouwenverenigingen. (TODO link toevoegen)
1966 – 1986: Secretaris en later voorzitter van het Groene Kruis Stramproy
Zie voor meer info over haar werk voor het Groene Kruis de onderstaande toespraak van burgemeester Beckers in 1987 bij haar koninklijke onderscheiding.
1970 – 1982: Wethouder gemeente Stramproy, vice-voorzitter Risse Groep en het Woonwagenschap Weert
In 1978 legde Mia Höppener de eerste steen van de Sint Jansschool aan de Molenweg. Zie toegevoegde film; bron Heemkunde Stramproy, samengesteld door Jac Lenaers.
Ook vrouwen verdienen een koninklijke onderscheiding
Mia Höppener, Lies Koolen en Nannie van Akkeren hebben op enig moment geconstateerd dat maar weinig vrouwen een koninklijke onderscheiding kregen voor hun maatschappelijke bijdrage, hun vrijwilligerswerk. Samen stimuleerden zij actief verenigingen, waaronder de vrouwenverenigingen, om voor een vrouw een lintje aan te vragen. Zo nodig hielpen ze bij de procedure. Na de dood van Mia Höppener zijn deze werkzaamheden niet voortgezet. Tegenwoordig zijn de vrouwen hierop alert.
Bron: Interview Lies Koolen-Peeters op 24 juni 2026 door Hilde van Dael-Versteegen, Heemkunde Stramproy
1993: Trots op meerderheid vrouwen in gemeenteraad Stramproy
Mevrouw Höppener geeft rozen aan de zes vrouwen in de gemeenteraad Stramproy. Voor meer informatie over vrouwen in de gemeenteraad van Stramproy zie ook het venster Vrouwen in de politiek.
Tot slot het gedachtenisprentje van mevrouw Höppener waaruit de betrokkenheid van haar bij het dorp en de vrouwenemancipatie duidelijk naar voren komt.
Bijlagen/Verwijzingen:
Interview Walter Kaizer: 19 april 2026 door Hilde van Dael-Versteegen, Heemkunde Stramproy
Walter Kaizer heeft tien jaar gewoond bij mevrouw Höppener van 1965 tot 1975. Hij noemde haar mam Höppener. Zijn kinderen noemden haar oma Höppener. Mevrouw Höppener heeft ook een Hongaarse jongen opgevangen (Paultje); dat was voordat Walter Kaizer bij haar ging inwonen in 1965. Ook Tom Valks vond als opgroeiend kind bij haar onderdak.
Mevrouw Höppener is wel in Duitsland geboren maar had altijd de Nederlandse nationaliteit. Haar vader werkte in Duitsland bij de Nederlandse chocoladefabriek Bensdorp. Daarom woonde het gezin bij haar geboorte in Duitsland. Ze kreeg een goede opleiding in meisjespensionaat Maria Roepaan bij Nijmegen; ze werd opgeleid als huishoudster in de betere kringen. Na haar opleiding ging ze op meerdere plaatsen werken in de huishouding. Zo heeft ze ook haar man J.H. Höppener leren kennen.
Door het werk van haar man (politie, ‘d’n opper’) kwam Mia Höppener Rikken in 1946 in Stramproy terecht. Ze kreeg met haar man Johan Hendrik twee kinderen: Frank en Angéle. Ze heeft ook zorg gedragen voor Irene, een voorkind van haar man. Johan Hendrik Höppener is jong overleden op 24 november 1948 in Stramproy. Hij werd 50 jaar.
Mam Höppener was erg zorgzaam voor haar kinderen. Ze heeft er hard voor gewerkt om hen te laten studeren. Ze heeft nachten doorgewerkt achter de naaimachine om gordijnen te maken voor de firma Kiggen in Tungelroy. Toen Mia Höppener de eerste keer verkiesbaar was, kreeg ze ontzettend veel stemmen. Ze heeft getwijfeld of ze wel de capaciteiten had om wethouder te worden, maar onder andere Jan Kuppens heeft haar overgehaald. Ook Walter sprak met haar over het wethouderschap: “Als u het niet kunt, kan niemand het”. De twee wethouders in Stramproy, een kleine gemeente, moesten destijds veel regelen en beslissingen nemen. Dat is nu heel anders.
Walter hoorde wel vaker de discussies en vergaderingen die in de woonkamer van Mam Höppener plaatsvonden. Zijn slaapkamer was boven de woonkamer. De raads-vergaderingen werden grondig voorbereid.
Mam Höppener heeft Walter geadviseerd om door te leren. Hij deed in Nederland de Sociale Academie als vervolgopleiding. Walter betaalde de opleiding zelf, door als kok in de vakantieperiode in Oostenrijk te werken. Bij Mam Höppener betaalde hij een kleine huur voor zijn kamer en het eten. Maar als hij de huur betaald had, zorgde mam er ook voor dat zijn kleding netjes was en hij verder niets tekort kwam. Ze was een lieve zorgzame vrouw.
Later is Mam Höppener op vakantie geweest in Oostenrijk bij de broer van Walter in Ischgl. In het bestuur van het Werkvoorzieningschap Weert en Omstreken, de Risse Groep, raakte ze bevriend met een man die haar partner werd. De laatste jaren van haar leven was ze erg gelukkig en had ze ook de financiële ruimte om te reizen naar onder andere Afrika en Griekenland. Daarvan heeft ze erg genoten.
Toespraak burgemeester Beckers
Onderstaande toespraak van burgemeester Beckers bij het toekennen van de onderscheiding Eremedaille in goud verbonden aan de orde van Oranje-Nassau geeft goed weer wat mevrouw Mia Höppener-Rikken voor Stramproy heeft betekend.
Koninklijke onderscheiding eremedaille in goud verbonden aan de orde van Oranje-Nassau, 29 april 1987 aan Mevrouw Höppener-Rikken.
Mevrouw Höppener-Rikken woont sedert februari 1946 in Stramproy. Zij heeft haar kinderen, waaronder een pleegkind, sinds het overlijden van haar man onder moeilijke financiële omstandigheden, opgevoed en tot volwassenheid gebracht.
In februari 1957 was mevrouw Höppener-Rikken medeoprichtster en sinds 1957 voorzitter van de plaatselijke afdeling van de toenmalige Katholieke Arbeidersvrouwen (K.A.V.) die later de benaming Vrouwenbeweging van het N.K.V. heeft gekregen. Ze is meer dan 25 jaren actief lid van de vrouwenbeweging waaronder een groot aantal jaren als bestuurslid/voorzitter en later als erelid.
Uit hoofde van dat voorzitterschap heeft zij goede relaties gelegd met de andere plaatselijke vrouwenbeweging, de vroegere Boerinnenbond, later L.V.B. genaamd, zodat beide vrouwenverenigingen veelvuldig samen zijn opgetrokken indien gemeenschaps-taken hun inzet vroegen.
De vorming, opleiding, ontwikkeling en educatie van vrouwen, het emancipatiestreven in het algemeen, heeft zij sterk gestimuleerd, onder meer door cursussen te organiseren bij de Stichting Studie- en vormingscentrum voor vrouwen, welke cursussen zowel in Weert als in Stramproy jaarlijks gegeven werden en die hun vervolg vonden in Open School- en V.O.S.-cursussen ter plaatse en in regionaal verband.
Mevrouw Höppener-Rikken werd in maart 1961 bestuurslid van de plaatselijke afdeling van het Groene Kruis. Per 1-1-1966 werd zij secretaris van dit bestuur en in maart 1978 voorzitter, welke functie zij thans (1987) nog vervult. De afdeling telt 1598 leden uit Stramproy, Tungelroy, Swartbroek en andere plaatsen. Er is derhalve sprake van een bovenlokale functie.
In februari 1970 werd ze bestuurslid bij de oprichting van de regionale vereniging van het Limburgse Groene Kruis, gevestigd in Weert. Op 14 maart 1977 volgde het lidmaatschap van het dagelijks bestuur van de regionale vereniging en op 22 augustus 1977 werd zij daarvan vice-voorzitter. De regionale vereniging overkoepelt de plaatselijke afdelingen van Weert, Stramproy, en Ospel (Nederweert).
Op 1 september 1970 werd mevrouw Höppener-Rikken als eerste vrouw in de geschiedenis van de gemeente Stramproy als raadslid geïnstalleerd en in dezelfde vergadering tot wethouder benoemd. Zij was toen, met een wethouder in Venray, een van de eerste vrouwelijke wethouders. (zie *)
De wethoudersfunctie heeft zij gedurende 12 jaren onafgebroken en met veel toewijding vervuld tot 7 september 1982. Zij heeft zich toen niet meer als raadslid verkiesbaar gesteld.
Uit hoofde van de door haar beheerde portefeuilles onderwijs, cultuur en sociale zaken heeft zij meegewerkt aan de totstandkoming van de nieuwe kleuterschool en twee nieuwe geïntegreerde kleuter- en basisscholen.
De bevordering van kunst en cultuur in het gemeentelijk gebeuren alsmede het maatschappelijk welzijn ging haar zeer ter harte. Haar nauwe betrokkenheid bij het welzijnsstreven leidde tot zeer actieve medewerking aan de verbouw en inrichting van voormalige schoolgebouwen tot sociaal cultureel centrum.
Als vertegenwoordiger van het gemeentebestuur van Stramproy werd mevrouw Höppener-Rikken op 7 september 1970 lid van het Algemeen Bestuur van de Werkvoorziening Weert en Omstreken en op 27 september 1974 lid van het dagelijks bestuur, tevens vice-voorzitter. Uit dien hoofde werd zij in 1975 voorzitter van de frequent vergaderende W.S.W.-commissie en van de Selectiecommissie en in 1979 voorzitter van het Georganiseerd Overleg. Deze functie heeft ze vervult tot haar afscheid als lid van de gemeenteraad.
Sinds de herstructurering van de gemeenschappelijke regeling Woonwagenzorg Regio Weert na 1970 was mevrouw Höppener lid van het algemeen bestuur en vice-voorzitter van het bestuur. Mede door haar zorg heeft de decentralisatie van het woonwagenbeleid in de regio goed gestalte gekregen en is o.m. in Stramproy een goed geoutilleerd sub-centrum voor 4 woonwagenplaatsen ingericht. Ook deze vertegenwoordiging eindigde met haar vertrek als gemeenteraadslid.
Uit waardering voor de vele maatschappelijke activiteiten werd in juli 1982 aan mevrouw Höppener het ereburgerschap van Stramproy toegekend.
Tenslotte is mevrouw Höppener-Rikken zich, na beëindiging van haar politieke activiteiten, gaan inzetten voor de plaatselijke bejaardenzorg en was ze secretaris van de Ouderenkontaktraad (O.K.R.).
Haar grote maatschappelijke betrokkenheid, haar kenmerkende gemeenschapszin en haar vele activiteiten hebben ertoe geleid dat zij in de gemeente Stramproy maar ook in de regio een zeer gerespecteerde vrouw was.
(*) Mevrouw Höppener was niet de eerste vrouwelijke wethouder van Limburg. Dat was Anna Maria Christina (Stiena) Ruypers-Erens (1857-1930) uit Valkenburg. Deze was in 1919 de eerste vrouwelijke wethouder van Limburg én Nederland. Zij werd op 2 september 1919 geïnstalleerd. Stiena Ruypers-Erens was tevens de eerste vrouwelijke loco-burgemeester van ons land. Maar zeker is dat mevrouw Höppener nog steeds een voorloper was en een van de eerste vrouwelijke wethouders in Midden Limburg. Ze heeft in Stramproy de vrouwen gestimuleerd ook in de politiek actief te worden.
Het is belangrijk op te merken dat het aantal vrouwelijke wethouders in Limburg de afgelopen jaren wel is toegenomen, waardoor deze ‘primeurs’ in veel gemeenten pas recent zijn gevallen. Zie verder: https://www.l1nieuws.nl/nieuws/1807750/aantal-vrouwelijke-wethouders-in-limburg-verdubbeld