Proont wie òntèlbaar anger minse hebbe wae zoeë roondj half december aan femilie, vrinj en bekindje kerstkaarte gesteurdj. Kaarte mèt oppe veurkantj dennetekskes mèt snieë, klökskes, wintjerlandsjappe mèt rendiere, glaas-in-loeëdrame en gouwe lètters. Lees verder “Kerstkaarte-meug”
Date (spraek oet: deete) is ein meneer òm beveurbieëldj via de computer of tillefoon eine persoeën op te snorre woeëse waal ins get mieër euver wilst wete.
Nao get op-en-nieër gemail vinje de ieërste kontakte dèk plaats in ein (speciaal) restaurantje of in ein bar/pub. Zoeëget is nateurlik erg spannendj. Wie zuût dae persoeën d’r oet? Ister besjei-je? Duiter ane lèste moeëde mèt?
Erfgoedtocht met leerlingen ojbs de Duizendpoot
Op woensdag 30 oktober gingen 47 leerlingen van groep 6-7-8 van ojbs de Duizendpoot samen met juffrouw Laila en meester Mark op pad met een viertal gidsen voor een heuse erfgoedtocht door de kern van Stramproy.
Lees verder “Lokale geschiedenisles in de buitenlucht.”
As moderne echtgenoot spring ich aaf en toe biê in ’t hoêshaoje. Ich gaon nao de winkel, stofzuig, dweil astj vandoon is, striêk de was en staon regelmaotig aan ’t fornuis òm get aetbaars klaor te braoje. Allein de was, dao waog ich mich neet aan.
Mien vrouw kan die hulp waal waardere, mer noeëts veur 100%. In de gestreke bòks zitj meistal ein valse vaog. En al heb ich nao eige meining degelik gestofzuigdj, Zu vintj altiêd nog waal ein spinnewebke. As ich boeëdsjappe heb gedaon bliekt det ich altiêd waal gét vergaete bin. Òm kort te zeen, Ich doon vrieët zien bèst òm veur hoêsman te speule mer in heur ouge scoor ich hoeëgoet ein klein 6-ke.
Het is ein völ gebroêkdje oetdrökking: Inne zevendje hemel zeên! Eme dae inne zevendje hemel is heet niks te klage. Hae veultj zich lekker, is blie en en is veur ein puuëske knoer-gelökkig. Ich gun ederein detter dao ins aan maag rûke.
Ich bin ein paar kieër inne 7e hemel gewaestj, mer neet zoeëlang. Die kieëre kònse oppe vingers van éin handj tèlle! Ein van die spaarzaam momente waas toen ich veur de ieërste kieër miên ieërste maegdje achterop de fiets heivers mocht bringe.
Mer…aster eine zevendje hemel is dan mòtte d’r ouch nog 6 anger zeên. Toch?
“Ich haaj langs wille kome, mer ich heb geine tiêd gadj”.
“As ich tiêd heb maak ich det in orde”.
“Miêne tiêd keumtj nog waal!”
“Tiêd is gêldj”
“Verlore tiêd”
“Jaomer vanne tiêd”
“Wat vluugtj de tiêd!”
“Keumtj tiêd keumtj raod”.
Dao zal neet gauw ein gesprek veurbiê gaon sònger det ’t weurdje tiêd d’r in veurkeumtj. Det wiestj d’r op det tiêd in oos laeve ein belangrieke plaats inneemtj.
Velen zullen onderstaande luchtfoto herkennen. Hij hing in de jaren 70 en 80 in de hal van gemeenschapshuis de Zaal. Voor veel mensen een luchtfoto die men grondig heeft bestudeerd en bediscussieerd, getuige de vele “aanwijssporen”. Een “Hier bent u” pijl was volstrekt overbodig; de witte vlek bij de zaal maakte dat overduidelijk. Onlangs gaf beheerder Thijs aan dat de foto nog steeds in de kelder van de zaal ligt opgeslagen.
Na een kort onderzoekje komen we tot de conclusie dat deze luchtfoto rond mei-juni 1969 laat in de middag gemaakt moet zijn. Nu 50 jaar geleden dus. Tijd om de originele foto (zonder krassen) nog een keer in detail te gaan bestuderen.
Lees verder “Luchtfoto Stramproy 1969”
De hand van de mens in het Stramproyerbroek met de Abeek, Broekmolen en de Luysen. Dat was op zondag 26 mei een van de hoofdthema´s van de laatste Grensgevallen-wandeling van de Dorpsraad Stramproy. Meer dan zestig belangstellenden uit de hele regio lieten zich over lang vergeten smokkelpaadjes door het veelal onbekende Neerbroek naar de Boombrug en de Grave leiden. Voor vroege vogels die graag buiten zijn, de sfeer, rust en ruimte op waarde weten te schatten een uitgelezen kans om een glimp op te vangen van de schoonheid en afwisseling van dit moerassig grensgeval. Lees verder “Grote belangstelling erfgoedwandeling Stramproyerbroek”
De vakantietiêd is weer aangebroke. Völ minse gaon d’r op oet; wiêt wèg, kort bie hoês, ein paar daag of ein paar waeke. Meistal aafhankelik van watter inne portemonnee zitj. De vraog: “Woeë gaotj gae op vakantie?” weurtj in dees periode dèk gestèldj. Dao zeen völ minse die neet op vakantie gaon, mer die dao lever neet veur oetkome. Sterker nog, die zich in alle bochte vringe òm mer neet te hove zègge det ze gewoeën thoês bliêve.
“Wae gaon nao Rundhausen” is al ein klassieke smoes. Mer dao zeen d’r nog mieër. In hetzelfdje sträötje ligge: Wae gaon nao “Balkonië”, nao “Costa Balkonia”, of “Playa Balconia”. In plaats van ’t balkon kinse ouch de hoôf d’r biê betrèkke: “Meingarten”, “Tuinesië”, “Costa de Jardin”, en “Gardenia”. Minse die mèt ein staole gezicht zègge det ze ein gegarandeerdj rèngelvriêje vakantie doorbringe in “Saint Souterrain” of “Costa de Grenier” bliêve respectievelik inne Kelder of oppe Zaolder. Thoês dus!
