In de maand september is in een aantal Brabantse zalen de film te zien over de teuten in de Kempen.
GELUKZOEKERS
uit onze grensstreek
EEN DOCUFICTIEFILM OVER 400 JAAR TEUTENHANDEL IN DE KEMPEN
Teuten waren strak georganiseerde handelsondernemingen, veelal families, die vanuit onze omgeving handel dreven van Noord Frankrijk tot ver in het Roergebied. Ook in Stramproy waren er Teuten.
Met kunstmatige intelligentie kunnen oude zwart/wit filmbeelden ingekleurd worden. Dit is nu ook gebeurd voor de film van de Franse Vluchtelingen die op het einde van de eerste wereldoorlog via de grensovergang Stramproy/Molenbeersel naar Weert trokken. Het resultaat maakt de film nog aangrijpender.
Op 30 april 2022 kwamen bijna 90 kleinkinderen en achterkleinkinderen van Bert Aendekerk (Waale Bert)( 1854-1930) en zijn vrouw Cathrien Royens (1863-1948) het door corona uitgestelde jubileum vieren.
In 1890 bouwden Cathrien en Bert hun winkel/boerderij aan de Dorpstraat (nu Julianastraat).
De boerderij werd later discotheek en restaurant de Taphoeve. Op de locatie van de boerderij en boomgaard is nu een nieuwbouwplan gerealiseerd aan de Wa(a)lestr(ao)aat.
Lees verder “132 jaar de Waal in Stramproy”
Vóór de huidige broekmolen stond er in die buurt ergens een volmolen of slagmolen. Deze werd door het lakenambacht gebruikt om het wollen weefsel te vervilten tot laken. Zeg maar het kwaliteits-fleece van de late middeleeuwen en de eeuwen erna.
Al bladerend door het boek “De Archieven van het Kapittel der Hoogadelijke Rijksabdij Thorn”uit 1889 van Archivaris Josef Habets viel mijn oog op de tekst van 4 december 1476 waar het recht op deze volmeulen beschreven werd.
De Abdis geeft in leen uit: den stroem van den Eertweege tottet Corffweege alle tot den nieuwen dyck… om er een volmolen of slagmolen op te plaatsen tegen betaling van 2 malder rogge. Zoals gebruikelijk te betalen voor 30 november, St. Andreasdag.
Maar waar lag deze volmolen eigenlijk?
Bij de woorden migranten en Stramproy zal menigeen aan de aan de huidige arbeidsmigranten denken en de bijbehorende huisvestingsproblematiek. We staan er meestal niet bij stil dat ook eeuwenlang mensen uit Stramproy hun geluk elders zochten. Veel van deze migranten namen daarbij Stramproy mee in hun naam. Of de mensen in hun nieuwe omgeving deden dat. Een enkeling maakte daarbij een indrukwekkende carrière: Terwijl hier in 1389 de verdedigingswerken “de graven van Bocholt” aangelegd werden was Gadert van Stramprade al jarenlang muntmeester in Gelre. Hij was het die de Strampraidse gulden sloeg, die afgezien van de naam weinig met Stramproy te maken had.
Ar Stramrood is een afstammeling van een van deze migranten en werkt aan een boek over deze migranten uit Stramproy in de periode 1300-1800. Onderstaande mail van Ar willen we graag onder de aandacht brengen.
Lees verder “Boek over migranten uit Stramproy”In het verleden hebben veel personen uit Stramproy, toen Stramproy nog een zelfstandige gemeente was, zich ingezet voor de gemeenschap.
Enkele personen hebben elders bijzondere daden verricht, die zo uitzonderlijk waren, dat daarvoor een zeer hoge onderscheiding werd toegekend.
Voor hun daden zijn deze mensen geëerd met een orde of tot ereburger benoemd.
In Stramproy was een luchtwachtpost, die op de melkfabriek was aangebracht. Deze luchtwachtpost was een onderdeel van groep 8 (luchtwachtcentrum Eindhoven). De luchtwachtpost maakte met Heythuysen en Linne deel uit van de kring L.
onder andere van het gezin Verkennis
SERVIÊS
Wit mèt greun bleumkes en van alles 12 stöks. Tasse en sjeutelkes, groeëte en klein têlders, platte en depe, groeëte sjaole en klein sjäölkes, sauskòm, soptrien, puddingbekskes, sòkkerpot, melkkenke. Det waas de inventaris van de porseleinkast toen òngergeteikendje in ’t huweliksbuuëtje stapdje.
Op woensdag 29 januari is het boek “Vertrokken onder de klokslag van Willibrordus” aangeboden aan mevr. Gerdi Verbeet, voorzitter van het Nationale Comité 4 & 5 mei.
Het boek handelt over de 57 jongemannen uit Stramproy, die veelal als dienstplichtig soldaat, werden ingezet in de oorlog in Nederlands Indië, het huidige Indonesië. Het comité 4 & 5 mei zet zich in voor het herdenken van oorlogsslachtoffers, en het vieren van de vrijheid. Daarmee komen deze 2 zaken bij elkaar. De inzet in een oorlog van Roojer boerenjongens, het leed daar en het ontstaan van een vrede. Lees verder “Boek over Indië aangeboden in Amsterdam”
