ALIK

Wae wore thoês mèt ein tamelik groeët hoêshaoje. 5 jònges en 3 vroulu.

Miên vader wirkdje in ein febriek en most de cente binnebringe. Zelfs op zaoterdigmörge kwaam de febrieksbös al vreug aangereje òm de wirknemers op te hale.

Mien moder zörgdje veur ’t hoêshaoje. Ze haaj de heinj vaôl ane aêt, de was en ’t gepoets. En nateurlik ane opveujing vanne jòng want dao meudje pap zich neet mèt.

De kleier die wae, jònges droge wore dèk twieëdjehandsj. Meistal van eine aojere broor dae d’r oet waas gegruudj. Wae haje ein alikke waêk dezelfdje bòks aan. Det waas noeëdzaak!

Oos garderobe bestòng in het gunstigste gevâl oet drie bòkse. Twieë veur door de waek en ein sònnese. Het kwaam geregeldj veur det ein van os de bòks kepot haaj. Van ’t kuite, inne buim klumme of oppe straot valle. Mieër dan ins kwaam de bòks tösse de kètting vanne fiets.

’t Resultaat liëetj zich raoje. Zwart, vèttig en gesjeûrdj. Mer ein noe aansjaffe zaat d’r neet aan! Dus saoves nao de aafwas zat oos mam zich achter ’t nei-mesjiên òm de bòks oet te stökke. Ze zat eine angere lap stòf euver ’t kepot gedeildje. De kleur kwaam meistal neet euverein mèt de bòks zelf, mer det waas gein probleem. Want oos mam haaj ein dudelikke meining euver de kleier die wae aan haje. Die moste veural zûver en alik zeên. ZÛVER en ALIK!!

Ze zooj zich òmdreie in heur graâf as ze zaâg wie de bòkse vanne jeugd d´r alwiel oetzeên.

Oppe ieërste plaats zitj ´t kruûs van ein ‘modern’ bòks neet altiêd mieër oppe plaats woeë ´t deentj te zitte. ´t Hingtj noê zoeë òngevieër tösse de vot enne hieëse.

Oppe twieëdje plaats weurtj ein noe bòks (die meistal te lânk is) neet mieër korter gemaaktj en netjes òmgezuimdj. Het te lânk stök sjroêveltj gewoeën euver de groôndj en weurtj zoeë door de tiêd vanzélf waal korter. Mer het ergste is det de jòng (lichelik òm stoer te doon of òm d´r biê te wille huuëre) gewoeën gater inne bòks knippe. Moedwillig en mèt heur volle verstandj!! Meistal ter huuëgdje vanne knie of ein bitje hoeëger en ´t leefst met flink wat fraanjele d´r aan en hiê en dao eine losse vaam.

De zunige en degelikke kiêk van oos mam op ´t drage van kleier weurtj in deze tiêd helaas neet mieër oetgedrage. Zûver en alik zeen achterhaaldj. Tis noê angesòm.

Het mòt zeên: Vèttig, vaâl en kepot!

Laeve de veuroetgânk!