POST

Oppe ròmmelmêrtj tösse 2e-hansj kleier zaag ich ein klak ligge. Doonkergriês mèt veurop sjoeën keupere lètters PTT. De mins achter ’t kräömke vroog d’r drie euro veûr! Ich heb ze effe opgezatte, keek in eine spegel en zaag weer drek miene oeëm veur mich dae jaorelânk bie de post heet gewirktj. Toen de PTT nog ein oerdegelik instituut waas. Wirke bie de post dieëtse zoeëget veur diên hieël laeve; einmaol post, altiêd post. De klak haaj door de jaore haer ein groef in ziêne verweerdje kop en ziên kapsel achtergelaote. Det kreeg de kapper neet mieër good.

 

 

Miene oeëm bracht behalve breve ouch noets roondj. Hae kindje ederein. Waas d’r eine breef sònger adres, dan kwaam dae toch op de gooj plaats aan.  Waas emes in ’t dörp gestorve dan wist de post det as ieërste. En dan ging ’t veurke snel roondj. As de brevebös klepperdje waas det veur völ minse ein vertroedj geluid. Det klepke rammeldje eders kieër roondj dezelfdje tiêd.          De vreemdjste dinge maakdje hae mèt. Oeëts heter eme òm zès oor smörges oete graaf  gehaaldj dae snachs behuuërlik zaât vanne weêg waas geraaktj en in slaop waas gevalle. Hae  heet geholpe toen d’r bie eine boôr ein koe most kaove. As dank woôrt eine cognac of ein fles beer gedroonke.                                As smörges vreug eine mins ziene auto neet ane gang kreeg, dan waas de post neet te beroerdj òm te helpe tink aan te doewe. Kom dao noê mer ins òm.

Post! Het waas nateurlik neet altiêd ein prachtige baan. Alzelaeve vreug op. De weeg wore dèk ònverhaardj. Sliêk, snieë, rèngel, storm, hitst en kaoj; de post most ’t allemaol euverwinne. Dèk met eine zwaore, euverbelaje fiets. En nao alle oetheuk van ’t dörp.

Noê heet groeëtmacht TNT de zaak euvergenome.  Veur de  ‘aoje’ PTT-man ister gein plek mieër. Op ’t kantoeër woeë smörges de bestèllinge gezatte waere is ederein gestresstj bezig. Tiêd òm effe aan te huuëre woeë eine collega mèt zitj ister neet. Ouch neet òm ein gooj mop te vertèlle of aan te huuëre. Dao staon de gezichte te serieus veûr.

De post van alwiel is eine opgejaagdje mins dae ’t zich neet mieër kan veroorlove òm oppe route effe mèt emes te kalle. Of örges snel ein tas koffie te drinke. De gejaagdjigheid zuse nog ’t bèste aan het feit det de TNT-mins tegewoordig nog neet ins de tiêd heet òm de steuner van ziene fiets in te klappe aster òngerwege is.

 

LeiS