BÒKSE-TES

Veurdet mien vrouw de was in ’t mesjiên stoptj heet ze de gewuuëndje òm alle tesse good nao te veule. Det is verstenjig, want doa hebbe waal ins veurwerpe ein wasrundje mètgedreidj die ane tròmmel en aan ’t wasgood sjaaj hebbe toegebrachtj. Ein sjruufke, eine paperclip, ein beerdöpke, eine ketser. Boete dees attribute kome d’r dèk nog verrassendje dinger oet bòksetesse.

Völ veurkomendj zeen pepere zakdeukskes, die nao de wasbeurt euveral witte snupperkes op bòkse, hummes en truis achterlaote. Neet drek sjaajlik, mer waal vervaelendj bie ’t striêke.

Vervolges zeen dao de gewoeën stòffe zakdeuk. Tis neet altiêd drek te zeên of de eigenaar ze gebroêktj heet, of det ze vanzelf opgefroemeldj zeen geraaktj. As ZU twieë of drie zakdeuk in éin bòks vintj is det niks abnormaals. Mer zu lieëtj niks aan ’t toeval euver en stoptj de snoterlepkes sònger pardon allemaol inne tròmmel. Oûch wat los klatergeldj  roltj waal ins euver de vloer as ZU de jeans oppe kop hèltj. Sòms valle d’r oete tes pepeerkes woeë get op gekriebeldj steit. Of lever, stòng, want de luuëter heet de ink bekans hieël wèggespeuldj.

 

Asse oppe laeftiêd van òngergeteikendje  bèst gekome weurtj de ruumdje tösse de tenj stilaan groeëter, woeëdoor zich dao allerleitse aetesreste verstoppe. Het gebroêk van tandestokers is dan neet vreemdj. Die vintj ZU dan ouch regelmaotig bie heur tesse-inspectie. Wete wae innegang de oorzaak van al die klein gaetjes inne stòf.

Twieë kieër heet ze in mien tes ein breefke van respectievelik  5 en 10 euro gevònje. Hieël gefreunseldj en get vaâl gewore. Gelökkig dieëje ze dao bie de bank neet meulik euver en krege wae d’r splintjernoe biljette veur trök.

Dan hebse dao de snuikaafdeiling. Platgedoedje kauwgums, wiebertjes, paepermuntjes en in ein inkel geval ein half rölke ‘stophoest’. Veurige waêk veel ein pen oppe groondj. Mer good det ZU die petiêd ònsjaajlik kost make want anges waas de ink-râmp in alle anger kleier neet te euverzeen gewaestj.

Tot zoeëwiêt de bòksetesperikele. Euver de klein tesse in sporthummes hebbe wae ’t nog neet gadj. Mer ouch dao treftj ZU dinger in aan die ze mer baeter ieërst kan verwijdere veurdet ’t wasmesjien geit drei-je.

Noê ’t waer weer zomers is gewore  zeen d’r veur de mân in en òm ’t hoês weer allerleitse klusse op te knappe. Dus ich vroog aan HEUR: ‘Woeë is miene euveral? ”Dae hingtj al ein half jaor inne geraasj’, zagt ZU, ‘mer dae zal ich ieërst  ins oetwasse!!’

LeiS