Mien opa en oma wiste nauweliks wat ‘t waas: op stap gaon. In heure tiêd bestòng det fenomeen neet. Het waas de hieël waek haard wirke; ouch op zaoterdig en zònnig. Want ein koe kan heur melk in het week-end neet ophaoje en verkes beginne allein mer haarder te kake asse neet op tiêd heure slòbber veurgezatte kriêge. Oma haaj nog noeëts ein kefee ane binnekantj gezeen. Asse toen as vroumes de ‘kroeg’ binnekwoomst stòng det geliêk aan ieëwige sjanj. Opa kwaam d’r hieël aaf en toe waal, mer allein op biezunjer daag, zoeëwie 2e Paosdaag of 2e Pinksterdaag. Dan veroorloofdje hae ‘t zich òm nao de hoeëmes ein kònjekske gaon te drinke. Sòms twieë, mer dan heel ‘t écht op. Hae roukdje d’r ouch ein sigaar biê. Òm 12 oor ging hae betale en dan kocht hae innegang ein stök sjòkkelaat veur oma. Die peuzeldje det sònnessmiddes veur de helft op en de anger helft bewaardje ze veur de zònnig dao-op.
Pas völ later, toen ‘t vieë vanne handj waas gedaon en ‘t werk oppe boorderie ein hieël stök minder waas gewore, ging oma op zònnigmiddig ouch waal ins mèt “op stap”. Mer allein as heur zöster en de mins d’r van mètginge. Anges zooj ze zich vrieët gesjaamdj hebbe. De manne droonke eine pot beer en de vroulu eine limmenaat.
Zoeë wie de meiste manne huldigdje opa en ziên zwaoger ‘t principe desse op ein bein neet kinst staon en dan woorte d’r waal ins ein stök of drie, veer gedroonke. De vroulu koste det tempo neet aan en bedankdje oppe tiêd. Mer ze vroge in plaats daovan ein stök sjòkkelaat. En zoeë kost ‘t veurkome det oma nao ‘t oetstepke thoês kwaam mèt ein paar stökker ‘Côte D’or of ‘Jacques’ in ‘t vlieske. De helft daovan gaaf ze trouwes weer wèg aan de kleinkinjer. Det sjòkkelaat-idee heb ich de veurige daag ouch wille toepasse. Òmdet ‘t weer ins good toeve waas inne broen kefee, en de gojen aard allein mer mieër woort, waas ‘t opins völ later dan ich dacht. En ich haaj HEUR beloofdj òm petiêd trök te zeen. As goodmaker kocht ich twieë stökker witte sjòkkelaat. (Wit vanwege de kleur vanne ònsjäöldj) Ich hòng de jas ane kapstok en leep de kamer in. ZU zaat oppe bank mèt ein book inne henj. Ich keek zoeë ònnuuëzel meugelik en lagt de sjòkkelaat oppe taofel. ZU keek ins nao de twieë repe, toen nao miên gezicht en toen nao de klok.
‘Wat ein versjrikkelik slecht idee!’ zagt ze.
LeiS