Eine laevendje mins maaktj van alles mèt. Det zagt miêne opa al, dus zaltj waal waor zeen. Sterker nog, het ís waor.
Ich waas inne boreboondj. Dao mòsse in deze tiêd toch aaf en toe ins haer. òm spul te koupe tege de klieë in’t gezòn. Of veur ein hèksjieër, ein paar stevele of………….Wie ich haaj wat ich most hebbe reej ich mèt de ker richting kassa. Dao wore mich ein paar minse veur. Mer de mins vlak veur mich veel op. Nae, neet haezélf, mer watter inne ker haaj Dao loge (ich haaj ze snel getèldj) 16 flesse bleikwater in. Ein soort chloor.
Det zuse neet aldaag, dus mien fantazie begost te wirke. Mesjien waaster waal vriewilliger bie de voetbalklup en heel hae de wc’s en douches zûver. Mesjien moster de veurraod in ’t verzörgingstehoês op peil bringe. Mesjien waas ’t spul inne reklaam en haaj ich det gemist. Bliêkbaar vònj de klantj zelf ziene aankoup toch ouch ein tikkelke vreemdj. Want ich huuërdje hum tege de kassière ein verklaoring gaeve veur de inhoud van zien ker. “Ich heb ein groeët terras”, vertroedje hae ’t maegdje toe, “en miene buurman ouch. De tegels zitte hieëlemaol ònger de greune aanslaâg en det wille wae gaer wègsjròbbe”.
Det waas ein aannemelike verklaoring. De mins achter mich haaj ’t gesprek bliêkbaar gevolgdj. En hae wist wat det bleikspul kan aanrichte. Hae zagt (neet te haard) tege mich:“Dan kan d’r innegang de groondj òm zien terras aafgrave, want dao gruutj de komendje maondje gein speerke greunigheid mieër!”
’t Kassamaegdje vroog ane chloor-klantj: “Wiltj gae zegelkes, menieër?” “Jao, doot mer, zagt hae, mien vrouw spaartj alle soorte zegelkes. Sònger zegelkes dörf ich neet thoês te kome!”
LeiS