OP BEZEUK
Ich waas op bezeuk in ’t bejaordjehoês. Neet hiê mer inne stad. De mins dae jaore naeve mich haaj gewoeëndj woort 90 jaor. Dus ich ging hum ein hendje gaeve. En ein duuëske sigaerkes. Want hae kan ’t roukverbod neet waardere en paftj d’r nog löstig op los. Wat zootse ouch oetsjei-je asse 70 jaor gerouktj hebst!
Toen ich aanbeldje gebeurdje d’r ieëst ein puuëske niks. Net wie ich dacht detter neet thoês waâs huuërdje ich get gestòmmel en geslof en dreidje de sleutel in ’t sloôt. “Ha’ zagter, “kom binne”. Ich waas effe ein tukske aan’t doon, want straks keumtj nog mieër bezeuk. ‘Gank zitte! Wilse ein tas koffie? Of lever eine borrel?” Ich koos veur ’t lèste. Hae slufdje nao de kamerkast en pakdje twieë glaeskes. “Pak dich de fles mer oete keulkast zagter. “En sjöd zelf mer in want ich kan mien hândj neet good stilhaoje”
“Ich waal”, zagt ich bitje plaogendj en dreidje de sjroéfdop los. “Tot aan ’t rendje zagter, ‘want die glaeskes van alwiel dao kan niks mieër in!” Ich dieë wat mich waas ‘opgedrage’ en zat zien glaeske op ’t biêzèt-täöfelke naeve ziene stool. ‘ “Proost dan”, lachdje ich, “op nao de 100!” “Ho ho, doot mer éin veur éin; eder jaor is ein jaor winst!
“Wilse ouch ein sigaerke?” vroog hae.Ouch det sloog ich neet aaf en wae stoke allebei zoeën broên stekske aan. De kamer waâs drek gevöldj mèt roûk. Hae genoôt d’r dudelik van. Net asof hae bie edere trèk nog ins stökskes oet ziên laeve veurbiê zaâg kome. En in kombinatie mèt ziên borreltje smaakdje de sigaar dudelik nóg baeter! Hiê zaât eine tevreje mins, 90 jaor aôd. Speerwitte haor, en eine blik van 100 jaor laeveservaring.
Ich dacht bie michzelf: “As ich op mien 90e ouch nog zoeë kwiek bin en d’r nog zoeë vitaal oetzeen, dan teiken ich drek!” Hae vroog nog wietj mèt mien vrouw en wichter waâs en de belangstèlling waas gemeindj. Ziên geheuge haaj hum nog neet inne steek gelaote.
De tiêd waas òmgevloge; et waas ein gezellig bezeuk-eurke. Toen de sigaar op waâs en wae drie glaeskes achtereuver haje gekieptj gaaf ich hum ein handj. Ich zagt: “Dangerdaag kom ich uch hale mèt de auto en dan pak ich uch mèt nao os haer. Klasjenere wae dao wiejer. Ich zörg veur eine kaoje borrel”. “Des good jòng”. zagter, “dao haoj ich dich aan!”
Drie daag later ZU smörges tege mich: “Wètse weem hiê inne gezèt steit? Bekkers Frens! Dae is gister gestorve. Röstig ingeslaope, steiter biê. Hae weurtj zaoterdig begrave”.
LeiS