Miêne opa waas boôr. Behalve ziên vieë en zien zeven jòng haaj hae ouch nog ein aantal lappe groondj die vroge òm intensief bewirktj te waere. Oma wirkdje aeve haard mèt al haaj ze naeve det alles ouch nog de zörg veur de aêt de was en de poets..
Det ze allebei saoves de piêp leêg haje det spriktj. Ich zeen ze nog dèk kroomp staon mèt de handj inne rök. Want dae rök haaj völ te verdure en dieë mèt ’t aojer waere och almer mieër pien. Mer klage waaster noeëts biê.
De jeugd van alwiel hooftj neet mieër zoeë haard te wirke mer heet aevegood dèk pien. Neet inne rök….mer ane doem!!
En de “boosdoener” is….de tillefoon! De doem (of lever allebei de doême) van eine tegewoordige (jeudige) mobiele beller staon konstânt op full speed! Die tikke dageliks 100.000 kieër op eine hieële hoûp klein knupkes. En in ein tempo det mèt ’t bloeëte oug neet biê te haoje is. Biezunjer aan dit belgedraâg is zeker ’t òngerwerp woeë-euver op-en-nieër gecommuniseerdj weûrtj. ’t Geit inne meiste gevalle nörges euver. Kâl òm niks en dus eigelik zunj van tiêd en energie. En dan hebbe wae ‘t nog neet ins euver de plekke woeë getillefoondj weurtj. Inne trein, inne bös, inne auto, ane taofel, oppe fiets, in bèd, oppe tribunes, inne kroeg, inne bioscoop, in dancings, oppe speulplaats. Ouch inne klas, hoewaal dao stilaan toch paol en perk aan gestèldj weurtj. (Mer eine lieëraar of meister kan neet álles zeên….)
Noê ich dit typ dink ich aan miên eige “belgedraâg” in mien jeugd. Wat hètj!!!
Wae haje thoês geine tillefoon! In oetzunjerlikke gevalle as de noeëd ane mân waas koste wae terecht bie emes oete naober dae inne gânk nog eine bakkeliete zwarte blok ane moôr haaj hange mèt eine hoorn bovenop. Het waas ònbegriêpelik desse daodoôr mèt emes kost kalle dae 100 kilomaeter wiejer woeëndje.
Nostalgie?? Bitje waal jao! Mer die visie heb ich toch biê mòtte stèlle.
Veurige waek is eine goje kinnis dae bie de veterane voetbaltj plotseling op ’t veldj inein gezaktj. Ziene trainer heet nog nét op tiêd de ambulance kònne belle…
LeiS